Verslag MSR Genderingen survivalrun 2026

Geschreven door Bas Veenhuis

Zondag 1 februari zitten Roy Quadflieg en ik in de auto naar Gendringen. Wederom een dorp in de achterhoek waar we nog nooit geweest zijn en dan ook nog voor ons eerste MSR-avontuur. Na een meer dan geslaagde editie van Beltrum (14km recreatief) heb ik de maand januari goed door kunnen trainen en naar mijn gevoel weer een stap gemaakt qua fitheid. Ik voel me dan ook klaar voor mijn eerste MSR en heb er onwijs veel zin in.

In Gendringen worden we warm onthaald door een vriendelijke vrijwilligster die ons de weg wijst naar de inschrijftafel, de kleedkamers en de horeca. Het is lekker weer. 4 graden, bewolkt maar droog. We begeven ons naar de kleedkamer waar we ons omkleden in het rood. Na wat verschillende recreatieve kleuren, 2 BSR groen en 3 blauwe KSR-shirt ben ik ik toch trots om dit rode shirt aan te trekken. Na een korte warming up waar Roy Tichelaar (hij loopt de politie-run) ook bij aansluit sluiten we onszelf op in het startvak en is het aftellen geblazen tot 10.56 uur wanneer het startschot klinkt.

We lopen over de atletiekbaan waar wat schotten, een swingover (SO), klimrek en een evenwichtsbalk liggen te wachten.

Bas met mega last (en een beetje AI)

Easy peasy loop ik (met last :P) het terrein af en zie in de verte Roy al langzaam verdwijnen. Ik had besloten het dieseltje vandaag te gaan gebruiken en kies lekker mijn eigen tempo en geniet van een paar SO'ers en triple monkeybars die we in de eerste kilometers tegenkomen. De ondergrond is zompig waardoor ik merk dat het lopen best pittig is tussen de hindernissen door en mijn ademhaling hoog zit. Na een lastenloop en de lianen/apenhang combi in het bos lopen we richten de eerste echte combi van meerdere vakken die ik nog steeds lekker verteer.

Na deze combi draaien we het MSR/LSR circuit op en zie ik de eerste combi al opdoemen. Een "inspring" in lianen, onder een schot door, monkeybar en 4 hufterlussen. Een lange combi die ik zonder problemen door kom. Stiekem zie ik Roy daar ook alweer voor me opdoemen maar na de laatste hufter ben ik hem ook alweer kwijt.

De volgende combi begint bij een net die we onderdoor klimmen waarna je direct de kabouter lianen in moet. Gevolgd door "schuiflussen" waarbij je direct overgaat naar een stuk "enteren" aan een slap touw. Voor de "schuiflussen" mocht je even rusten en stond ik ineens naast Roy. “Het is pittig maar het gaat is onze conclusie”. Ook hoor ik Marcel en Bram in m'n oortje... "Bedenk je plannetje voor je de combi's in gaat". We kijken vooral naar het enteren die ik besluit in twee etappes te pakken. "Hupsee" eerst de "schuiflussen" die makkelijk gaan. Een goede voetklem in het touw naar het enteren waardoor ik al drie slagen kan maken aan het "entertouw". Voetklem los en direct op het touw. Ik draai me op het "entertouw" waardoor ik even kan rusten. Stiekem pak ik een centimeter of 40 voordat ik mezelf onder het touw hang en naar het "aantiktouw" enter om de hindernis te voltooien.

"Chill, ook weer gehaald" gaat het door mijn hoofd. Gelukkig konden we even een stuk lopen voordat de volgende combi's zich aandienden. Zo trotseren we alleen maar combi's van 3, 4, 5 vakken of meer. De verzuring bouwt zich gestaag op.

We lopen richting het kajakken waar we een rondje om een eiland moeten varen. Op de een of andere manier lag Gendringen ineens aan zee en was het hartstikke eb. Na wat heen en weer geschuif en geduw met de peddel wurmen we ons los en klimmen we weer op de kant.

Ik wou al naar de combi lopen die bij de kajaks stond maar werd duidelijk door een vrijwilliger toe geroepen. "NEE heren, JULLIE MOETEN HIER HET BOSJE IN"...

Na 2 meter doemen er 5 SO'ers op die allemaal minstens 4 meter ogen en die allemaal iets speciaals hebben... Een hoog schot, een pannenkoek aan touw, een paal, dubbel touw, mega dikke scheepstros.

Omdat ik deze niet verwacht had, moest ik even schakelen om me op deze "combi" te richten. Ik kwam hier nog best lekker doorheen maar moest Roy helaas achterlaten. Ik vervolgde me een weg door de bosjes naar een combi met apenhang en greepjes. De greepjes hadden nul grip en na 4 keer proberen lukte het dan toch om de overkant te bereiken. De eerste serieuze struggle (ook met mezelf) van de dag was afgerond.

Roy Tichelaar was me ook met een knuffel en een boks voorbij gegaan maar ik was blij.

Na een apenhang over het water kwam ik dan eindelijk ook bij de combi die ik zag vanuit de kajak. Korte touwtjes, direct door in triangels en een "touwgordijn". Volgens de beste vrijwilliger die me erdoorheen hielp werd het hierna makkelijker richting Gendringen. Deze man had gelijk.

Wat boogschieten, een paar swingover en een korte combi brachten me bij Gendringen bij het houthakken. Nadat deze doormidden lag was het een aardig eind lopen naar de laatste hindernissen.

Een dubbele draaiende balk met greepjes en zoals "Bas Schaapveld" het mooi verwoordde "een gek rollend monkeybar monster". Vooral deze laatste was even pittig, maar ook die ronde ik af. Ik was gewoon op weg naar de eindhindernis.

Helemaal blij schiet ik vrij makkelijk via de korte touwtjes, over een net, door de hufterlussen, langs de verticale palen en door de lianen naar de bel. Klingeldekling... Mijn eerste MSR… met bandje afgerond... Whoowwww dit is vet!! Op naar meer MSR's en later LSR's

Roy en Bas samen tijdens de run. Super goed gedaan mannen!

Nieuwe hindernissen op ons parcours!

Afgelopen donderdag was het zo ver! De bouwdag van onze nieuwe hindernis, de Hexagon swingover-carrousel! De mannen van JOSC Hindernisbouw stonden om 08:30 uur klaar om te beginnen maar werden eerst verwend met een vers bakje koffie. Ook vrijwilligers van de baancommissie en leden van onze vereniging waren in grote getale aanwezig om te helpen bij de bouw. Na de koffie gingen we aan de slag met het plaatsen van de betonpoer van de midden-paal. Deze hardhouten paal is de drager van de constructie en moet dus stevig in het beton staan. Gelukkig hadden clubleden in de week ervoor op de uitgemeten plek al een gat gegraven van 1 bij 1 meter en 40 centimeter diep. Zo konden we direct beginnen met de bouw. Na het plaatsen van de eerste paal, werden de andere grondpotten vakkundig door JOSC uitgemeten en werden alle palen en koppelstukken klaargelegd.

De betonpoer en de eerste paal!

Voordat we de hoogte ingingen was er al een duidelijke structuur te zien van de Hexagon en zijn positie. Nadat alle grondpotten op de exacte positie met behulp van een laser waren uitgemeten werd met behulp van een materialenlift de eerste 'pizzapunt' geplaatst en waterpas geschoord. Zodra de eerste stappen werden gemaakt werd het bouwteam een geoliede machine. De hexagon werd door het team van JOSC in elkaar gezet. Het team werkte heel precies en ging nauwkeurig te werk. Johan was niet tevreden met kleine marges. Alles moest perfect waterpas en strak staan en alles werd dubbel gecheckt.

De eerste pizzapunt van de Hexagon wordt gebouwd.

In de Hexagon zijn de swingovers op verschillende hoogtes gemaakt en ook de de balkdiktes verschillen. Zo kunnen de trainers de Hexagon makkelijk gebruiken bij verschillende groepen en kunnen beginners en ervaren wedstrijdlopers samen trainen.

De hoge balk van 20 centimeter dik is een uitdagende hindernis en de lage swingover op twee meter hoogte, is op weer makkelijk voor instromers en beginnende survivalrunners.

Jesse controleert of de afmetingen goed zijn en alles waterpas staat.

Omdat Maarten, Lars, Sebastiaan en Alyssa in januari op bezoek bij JOSC zijn geweest en daar op locatie alle touwen hadden gesplitst, konden de swingover touwen direct worden opgehangen. Evert en Bas hebben de volgende dag nog twee extra moeilijke swingover-varianten in de baan gebouwd. Twee hoge brandslangen en twee doordraai touwen. Ook werd er een autoband swingover in de baan geplaatst.

Het resultaat mag er zijn!

Na de bouw van de Hexagon hebben we een dikke boomstam swingover geplaatst. Hiervoor moest het klimrek worden verplaatst en de dikke boomstam op de lift worden getild. Deze boomstam van 35 centimeter weegt behoorlijk wat, maar met behulp van alle vrijwilligers werd de klus snel geklaard. De hindernis, die ook wel "Dikke Bertha" wordt genoemd is op 2,5 meter hoogte gezet. Deze hoogte is met zo'n dikke balk nog altijd erg uitdagend.

De plaatsing van de Dikke Bertha.

Ga jij de uitdaging aan?

De volgende dag kwam Theo namens JOSC schoren plaatsen en alles controleren. Hierna hebben we onder begeleiding van Theo de lange apenhang opnieuw opgespannen en het A-profiel in het midden rechtgezet en herplaatst.

Strakke touwen.

We willen Johan Scholte, Theo Posthumus en Jesse Woudstra en JOSC Hindernisbouw heel erg bedanken voor de bouw van deze prachtige hindernissen. Vanaf het eerste idee tot het eindresultaat hebben jullie ons vakkundig geholpen en wij zijn heel erg blij met het resultaat. Daarnaast vonden we het erg gezellig en hebben we weer veel van jullie geleerd.

Ook het team van Kracht-vrijwilligers, heel erg bedankt voor jullie hulp. Het terrein is dankzij jullie weer opgeknapt, is het team van JOSC goed geholpen en kunnen onze leden weer nieuwe hindernissen klimmen. Namens de baancommissie heel erg bedankt!

https://www.youtube.com/watch?v=kmsoWYtgO38

Verslag Thorrun Zwolle - ONK MSR

Een wedstrijd verslag geschreven door Maarten Postema:

De Thorrun in Zwolle is een survivalrun die iedereen graag in zijn agenda zet. Het is voor Nieuwegeiners relatief dichtbij, het heeft een uitdagend parcours en dit jaar mocht Thor het Nederlands kampioenschap MSR organiseren. Sebastiaan en Roy deden namens Kracht mee aan het ONK en Flore, Jan, Boudewijn, Harm en Joanne deden mee aan de BSR categorie. Marten liep de recreatieve 9km en Inge de 5km (hierover straks meer).

Een Nederlands kampioenschap zorgt ervoor dat alles net even anders is dan anders.

Zodra je het start en finishterrein op loopt voel je dat er iets meer spanning en belang zit op dit evenement. Iedereen is aanwezig en de koppies staan op focus. Niet alleen bij de deelnemers maar ook bij de organisatie en de vrijwilligers. De organisatie had zichtbaar zijn best gedaan om alles tot in de puntjes goed voor te bereiden. De aankleding van het terrein, de plaatsing van de routebordjes, de bouw van uitdagende hindernissen, alles stond er strak bij. Waar de organisatie geen invloed op had was de mist. Want toen wij 's ochtends Nieuwegein uitreden was de lucht blauw en stond de zon fel te schijnen. Het was 9 graden en het leek daarom een perfecte dag te worden. In de auto onderweg naar Zwolle sprak ik met Sebastiaan over kleding keuzes en dat een thermoshirt vandaag niet nodig zou zijn. Totdat we Harderwijk voorbij reden. Daar reden we plotseling een dikke mistbank in en vanaf dat moment hebben we de zon die dag niet meer gezien. Toen we Zwolle inreden was het maar 1 graad en werd de keuze van thermokleding toch bijgesteld. Overigens laten survivalrunners zich niet kennen door welke weeromstandigheid dan ook en was het prima (droog) survivalrun-weer.

Voor de start!

Na aankomst in Zwolle ging ik alvast het eerste stuk van het parcours verkennen want ik had mijn camera meegenomen en was van plan om een van onze Kracht-leden te gaan filmen. Ondertussen waren alle lopers zich aan het voorbereiden en wat mij opviel is dat sommige deelnemers een zeer uitgebreide warming-up doen en anderen een wel erg korte. Voor iedereen werkt zo'n proces anders en waarschijnlijk hadden de zenuwen invloed hierop. De start van de toplopers van de MSR was spectaculair, zowel bij de heren als bij de dames. Na het zagen moest er al direct een leuke combi-hindernis geklommen worden en het publiek kon dit van heel dichtbij meemaken. Wat een snelheid, techniek en vooral passie! Die gasten zijn gebrand op elke seconde en willen bij de start direct van voren zitten. Dat maakt survivalrun heel erg gaaf en mooi dat de Thorrun voor een start als deze had gekozen.

Nadat ik de start van de MSR-wedstrijd van dichtbij had kunnen zien, was de wedstrijd ook nog live te volgen via de livestream van Klimrennen en de Survivalrun Bond Nederland.

Zo af en toe kon ik op die manier volgen wie er op kop lag en wat er tijdens de wedstrijd allemaal gebeurde. Ruben en Kalle verzorgden professioneel commentaar op de wedstrijd en het was erg leuk om op die manier te volgen. En via deze weg de vraag om dit volgend jaar ook bij de JSR te gaan doen? Ik wil het commentaar team daarbij zeker ondersteunen!

https://www.youtube.com/watch?v=8nedAh77UWg

Het live verslag is terug te zien op YouTube.Omdat Joanne

Na de start van de MSR ben ik met Joanne meegefietst. Zij liep in de BSR categorie en lag na de eerste hindernis op de 3e plek. Omdat ze bij andere BSR wedstrijden ook voorin meeliep en al enkele keren een podiumplek wist te behalen was ik benieuwd of ze opnieuw instaat was om op het podium te finishen en vooral, of ze genoeg punten voor het BSR klassement wist te behalen. Joanne ging snel van start en wist lang bij Lianne Hulshof te blijven. Lianne traint bij onze buur-vereniging Trajectum en daarom extra leuk om deze dames met elkaar te zien strijden. Bij de wentelteefjes haalde Joanne Boudewijn in, die een startgroep eerder was gestart. Een goed teken dat Joanne stevig in de wedstrijd zat.

Bij de half-pipe hindernis werd Joanne ingehaald door de veel sneller lopende Tirza Kremer die helaas een inhaalrace moest lopen na een mindere start. Het tempo van Tirza lag te hoog. Ook Lianne haalde Joanne in en zo lag ze plotseling op de vierde plek. Gelukkig wist Joanne tijdens het klimmen van de hindernissen snelheid te maken en kon op die manier in de buurt van Tirza en Lianne blijven. Bij de "Zalne evenwicht" hindernis kon Joanne met enig geluk van de juiste rij snel beginnen aan de omgekeerde stok-balans-hindernis.

Zonder foutje en met een goede balans haalde ze de andere dames in. En werd haar voorsprong vergroot tot wel twee minuten. Van plek twee naar plek vier, het was een spannende ervaring. Bij de grote combi-hindernis onder de brug had Tirza de twee minuten weer goed gemaakt en kon Joanne inhalen. Het werd vanaf daar consolideren en plek 3 binnen halen. Een kilometer voor de finish kon Joanne haar eigen tempo weer goed vinden en het klimmen door alle hindernissen ging haar goed af. Een welverdiende derde plek na een spannende wedstrijd. Zo zie je maar dat ook in andere categorieën het soms ongekend spannend is. Joanne finishte als derde met een tijd van 01:27:29 en pakte daarmee 985.40 punten voor het klassement.

Na de finish gingen Joanne en ik de rest van de Krachtgroep binnenhalen. En wat is het dan leuk om al die sporters voorbij te zien komen. De MSR moest vlak voor de finishbel nog een flinke combi klimmen, hetgeen weer erg tof is om van zo dichtbij te mogen aanschouwen. Het publiek werd goed vermaakt door speaker van de dag, Theo van Capellen. Hij gaf live-commentaar op het start en finishterrein en interviewde zo nu en dan de sporters, publiek en fans. Nadat ik een pannenkoek en koffie had gehad, druppelden de Kracht-leden binnen. Sebastiaan van Kan en Roy Tichelaar finishten allebei knap met bandje in de MSR categorie en ook onze BSR deelnemers kwamen binnen. Jan, die pas net terug is van een blessure en nog wat trainingsarbeid mist had helaas geen bandje meer, maar als je dan denkt dat hij chagrijnig was, ken je Jan nog niet. Met een vrolijke blik gleed hij simultaan met zijn vrouw Flore van de laatste steigerpijp en vol trots kwamen ze over de finish.

Inge Petter, die pas laat was gestart en de 5km fun categorie liep, kwam vlak voor de podiumceremonie bij de groep staan en iedereen was verbaast dat ze al zo snel terug was. Niet gek, ze finishte binnen 38 minuten en dat maakte duidelijk, dit was een beetje te makkelijk voor Inge. De rit naar Zwolle had twee keer zo lang geduurd dan de wedstrijd zelf. Dat betekent dus dat je de volgende wedstrijd voor een licentiepunt kan gaan strijden. #uitdaging Ook Marten was inmiddels gefinisht, met bandje en zijn eerste licentiepunt

Nadat we met zijn allen Joanne op het podium hebben toegejuicht, zijn we weer naar Nieuwegein gegaan. Het was een prachtige dag met een geweldige ambiance. De survivalrun-community heeft opnieuw bewezen dat het instaat is om erg mooie dingen te organiseren. Vrijwilligers, organisatie, publiek, sporters, live-streamers, de SBN, verenigingen en al die mensen op de achtergrond die onze sport mogelijk maken. Jullie harde werk heeft impact. Kampioenen gefeliciteerd met jullie prestatie en al die niet op het podium stonden, wees trots op jezelf!

Kracht komt volgend jaar weer terug naar Zwolle! Thor bedankt!

Wil je Joanne's wedstrijd terugkijken? Check snel haar filmpje op YouTube.

https://www.youtube.com/watch?v=2EAc__B9v-M