top of page
d54a6998_51679584850_o.jpg
Logo SRVKracht - wit (1)_edited.png
  • 6 jan
  • 3 minuten om te lezen

Een verslag van Natalia

(Natalia, moeder van jeugdlid Leonid komt uit Oekraïne en schrijft met behulp van AI en de stof uit haar taalles een verslag over onze kerstrun.)


Kerst Clubrun 2025 bij Kracht

Lichamelijke activiteit in de vorm van competitieve en speelse sportevenementen speelt een belangrijke rol in de harmonieuze ontwikkeling van zowel kinderen als volwassenen. Dergelijke activiteiten combineren fysieke belasting met emotionele betrokkenheid en sociale interactie. Een van deze vormen is de survivalrun, een hardloopdiscipline waarbij natuurlijke en kunstmatige obstakels worden overwonnen en die zich in Nederland actief ontwikkelt. In de periode voorafgaand aan de kerstvakantie werd een speciale Kerst Clubrun georganiseerd, waaraan meer dan 50 deelnemers van verschillende leeftijden en met uiteenlopende niveaus van fysieke voorbereiding deelnamen.


Het evenement omvatte loopafstanden van 6 en 12 kilometer, waardoor zowel minder ervaren lopers als deelnemers met een hoger trainingsniveau konden deelnemen.

Het parcours was zorgvuldig ontworpen en bevatte een breed scala aan obstakels, waaronder klimonderdelen, balanselementen en het overwinnen van natuurlijke omstandigheden. Dit vereiste niet alleen fysieke kracht, maar ook strategisch inzicht en psychologische veerkracht. De sfeer tijdens het evenement was open, vriendelijk en inclusief, wat bijdroeg aan een sterk gevoel van verbondenheid en veiligheid onder de deelnemers. Alle deelnemers, ongeacht hun eindresultaat, ervaarden plezier in het proces en een duidelijk gevoel van persoonlijke prestatie.


Na afloop van de run vond een gezamenlijk informeel samenzijn plaats met chocolademelk, pompoensoep en broodjes. Daarnaast ontvingen alle deelnemers medailles en cadeaus, wat fungeerde als positieve bekrachtiging en de motivatie voor verdere sportdeelname versterkte. De Kerst Clubrun 2025, georganiseerd door Kracht Survivalrun, vormt een voorbeeld van een effectieve integratie van fysieke activiteit, sociale cohesie en emotioneel welzijn. Dergelijke evenementen dragen bij aan het ontwikkelen van gezonde leefgewoonten, het versterken van het zelfvertrouwen van zowel kinderen als volwassenen en het bevorderen van duurzame gemeenschapsbanden.

Hier ook een korte toevoeging van onze voorzitter: Maarten Postema

De kerstrun 2025 was een groot succes! Het was de eerste keer dat we een parours hadden gemaakt die ook buiten het terrein liep en we hadden twee afstanden. Alle hindernissen van onze trainingslocatie werden gebruikt en deelnemers kregen op deze manier een uitdagend parcours voorgeschoteld. De clubrun stond ook in het teken van vrijwilligers. Want zonder hen kon het niet zo'n groot succes worden. De ativiteitencommissie hielp met eten en drinken en hadden lekkere soep, broodjes en warme chocolademelk. Ouders en leden stonden als jurylid bij de hindernissen en de studenten van het MBO Utrecht waren een week aanwezig geweest met hun project "werken in de praktijk" Onderleiding van hun docenten Lara en Bram hadden zij een wateroversteek gebouwd en het parcours klaargemaakt. Het kajak-rescue team o.l.v. Keimpe en Luc hielpen de deelnemers hun kajakoversteek te maken. Voor de wedstrijd waren er vrijwilligers die hielpen opbouwen en na de run was iedereen hulpvaardig om te helpen afbreken en opruimen.


Door dat we het met zijn allen zo productief waren werd het een geweldige run en was het voor, tijdens en na de kerstrun super gezellig! Dank ook voor Anja en Arjan Schutten van de shirtshop die ons hebben geholpen met de levering van de SBN aankleding.

Ook dank aan Marco Balk, Simone Plantinga en Julianne Kupfernagel die de start en finish hebben bemand. Onze gasten van RUIG Amsterdam en Vollenhove bedankt voor jullie deelname. We hebben een geweldige run neergezet die volgend jaar kan worden uitgebreid! Tot volgend jaar.






Uitslagen Kerstrun 2025


 
 
 
  • 5 jan
  • 3 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 6 jan

Een wedstrijdverslag geschreven door Roy.


De Strijd ‘in’ de Elementen in het landschap van de Bakermat.

Hier begon in 2010 voor mij het survivalrun-avontuur. De halve survivalrun van 12 km in exact dezelfde (weers-)omstandigheden: sneeuw, sloten, Beltrumse-bok, waterdoorsteken en niet te vergeten de geweldig gezellige Achterhoekse mentaliteit! Als de gemiddelde survivalrunner kijk je niet op van een beetje (lichamelijke) ontbering. Onervaren en geen flauw idee wat ik moest verwachten, had ik mij veel te warm gekleed. De vaseline die ik op mijn borst had gesmeerd (nooit doen!), zorgde er bijna voor dat ik in de winterse omstandigheden hittestuwing kreeg. Met 2 uur en 47 minuten was ik binnen, moe maar voldaan. Ik keek toen al met veel verwondering naar de LSR, wat toen nog TSC werd genoemd (top survival circuit) bikkels, met het idee dat ze gewoon het dubbele moesten lopen! Sindsdien staat de LSR afstand op mijn bucket list. In de afgelopen jaren getracht de afstand te temmen, maar toen…


Beltrum, 04 januari 2026. Gaat het nu eindelijk gebeuren?

Ongeveer een half jaar geleden kwam ik, samen met mijn rode tweelingbroer Roy Q, op het idee om met z’n tweeën deel te nemen aan de koppel LSR. Dit onder de noemer van ‘gedeelde smart is halve smart’. En waarom een nieuwjaarsduik nemen als je 23 km met 62 hindernissen kan doen? Zo gezegd, zo gedaan. Met wat ‘Beuker’ trainingen en meerdere diverse wedstrijden als voorbereiding kwamen we langzaam dichtbij. Toen het einde van het jaar naderde, begonnen de zogenaamde Beltrum kriebels en gedachten al op te spelen.

En dus ook de gezonde onzekerheid; “Hebben we genoeg getraind?”, “Hoe gaan we het logistiek regelen?”, et cetera. Onder het mom van ‘niet lullen, maar poetsen’, was het eindelijk zo ver en stonden we om 09.57 aan de start van de 35e editie van de Beltrumse survivalrun! Voordat ik verder inga op de beleving van de run, wil ik graag Lars ontzettend bedanken voor de support en logistieke ondersteuning. Zonder zijn support was het waarschijnlijk niet gelukt. Afijn, we waren onderweg en wat een prachtige omgeving!


Een mooie foto van Roy in Beltrum. Foto: Thomas Kranenberg
Een mooie foto van Roy in Beltrum. Foto: Thomas Kranenberg

De Achterhoekse humor was in het begin gelijk zichtbaar op een banner met de tekst “Al is het landschap nog zo maagdelijk wit, je weet zeker dat er morgen een vlek in zit”. We hadden een prima tempo, de eerste swingover en het verticaal net getrotseerd en ondertussen waren we aangekomen bij de eerste combi apenhang-verticaalnet- enterlussen. Daar zag je gelijk de karakteristieke eigenschappen van een survivalrunhindernis uit Beltrum: dikke boomstammen, apenhang en geen tierelantijnen. Gewoon ruig. Nadat we onze weg vervolgden, kwamen we aan bij een zeer bekende locatie (waar voorheen de Beltrumse-bok stond) en mochten via de lianen over het water.



We gingen als een trein! Op naar de eerste lus met de Beltrumse-lus, (en nog meer) touw-net-apenhang combinaties en wat verdwaalde korte touwtjes. Hindernis 34/35 de Bakermat combi op het trainingsveld met voor de verandering een combi apenhang en lianen laantje. Daar had Roy Q een ‘intiem momentje’ met een tak en wilde het niet loslaten.

Dus bij de tweede poging en met de externe motivatie van het dweilorkest op achtergrond, konden we ons verder verplaatsen naar lus nummer 2 met daarin 14 hindernissen.

Met hier en daar nog een verdwaalde individuele LRS loper, verplaatsten we ons in een sneeuwbui, met de zon in onze gezichten, over prachtige akkers vol bagger. Wat mooi was om te zien, is dat de omgeving survivalrun ademend. Het oude trainingsterrein, vergaande hindernissen dwars door het terrein en in de verte de kerktoren van de dorpskern. Dan vergeet je even alle ongemakken… Na een gezellige babbel met de jury die met de melding kwam: ”nog 4,5 km en 12 hindernissen”, waren we enigszins verbaasd dat we er al ‘bijna’ waren!

Roy & Roy samen door de hindernissen!
Roy & Roy samen door de hindernissen!

“De laatste loodjes zijn het gezelligst?!”

Op naar het feestgedruis in de verte, maar eerst ‘nog even’ een Spaanse-ruiter met kabouter-bahia en 80 meter apenhang op het trainingsveld. Daar hadden we beiden nog wat extra rust gepakt in de touwen, door als echte ‘hangjeugd’ in de touwen te blijven hangen. Maar daar hadden we geen tijd voor, want de tijd begon te tikken. Ondertussen had ik kramp op plekken waar ik niet van wist dat ze bestonden. Op naar de laatste 800 meter: vario combi en de 3 lussen apenhang, stamloop en hakken. Na de aanmoediging van andere Kracht deelnemers kregen we een boost en we roken de winst, de laatste combi en dan… de eindhindernis. Met vijf minuten resterende op de klok waren we binnen! Totale euforie, we hebben het gewoon fixed! We hebben gewonnen van de Bakermat.

Tot volgend jaar! Roy & Roy



 
 
 
  • 24 nov 2025
  • 2 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 27 nov 2025

Door: Kim de Weert, moeder van Lola en Jasmijn van Dorst


Onze eerste run:

Voor Lola (14) en Jasmijn (12) was de Hang-On-Run in Doorn hun eerste run.

Vlak voor de zomervakantie dit jaar zijn ze bij Kracht gestart. Ze vonden de

groepsrun een feest. ‘Hoe gaat zo’n run? Wat kunnen we verwachten?’ Dat vonden Lola en Jasmijn wel fijn om te weten. Daarom bekeken we thuis al het parcours op de website van Hang-On en wedstrijdfilmpjes van Kracht op YouTube.

Jasmijn en Lola starten samen met de andere Krachtpatsers aan hun 5km survivalrun.
Jasmijn en Lola starten samen met de andere Krachtpatsers aan hun 5km survivalrun.

De Kracht-groeps-app ging los op de dag van de run. Foto’s van kinderen die in de auto zitten, enthousiast onderweg naar Doorn. Ook wij stapten in de auto, met zijn viertjes, want als ouders wilden Peter en ik allebei graag bij de eerste run zijn. Bij aankomst op camping RCN Het Grote Bos, bleek alles heel goed georganiseerd. We volgden vanaf de parkeerplaats de felrode bordjes naar de start.

Tussen de kraampjes met chocomelk en hamburgers, stond een grote tent waarin

alle Kracht-leden zich verzamelden. Sommigen hadden ’s ochtends al een wedstrijd

gelopen. Lola en Jasmijn deden mee aan de groepsrun in de middag. Ze kregen

allebei een paars T-shirt met nummer 1814 en niet te vergeten: hun polsbandje dat

doorgeknipt kan worden als je een obstakel niet haalt. De muziek galmde uit de speakers en de groep warmde zich gezamenlijk op. Zelf zocht ik ondertussen alvast naar de start van de fietsroute, die naast het parcours zou lopen. Die was iets minder goed aangegeven.

Bij de start stond een grote klok en na gezamenlijk aftellen startte groep 1814 om

precies om 14.09 uur. De rookkanonnen gingen aan en door het rookgordijn rende

de groep hard het bos in, op weg naar de eerste obstakels.


Het parcours van 5 kilometer bestond uit lange stukken rennen en dan weer een stuk

van meerdere obstakels bij elkaar. Peter en ik sprongen samen op één fiets naar een

stuk waar veel hindernissen stonden. Groep 1814 kwam daar al snel aan en ging soepel

over alle hindernissen heen. Als groep mochten ze sommige obstakels overslaan en ze

wachtten netjes op elkaar. Al fietsend ben ik zelf halverwege de fietsroute kwijtgeraakt en heb maar van het prachtige bos en de rust genoten. Peter bleef rennend bij de groep en zag de meiden ook nog boogschieten en een bal tegen een ton aangooien. Wat een heerlijk

veelzijdige sport! Bij de finish kwamen we weer samen. Daar deden de meiden een laatste apenhang, liepen langs de jury om hun polsbandje te laten zien en trokken heel blij en nog redelijk fit aan de finishbel.


Lola en Jasmijn vonden de groepsrun geweldig, een feestje, de sfeer was top, het

groepsgevoel fijn. Het was een hele leuke eerste kennismaking en een goede

voorbereiding voor hun eerste echte wedstrijd in Gendringen op 31 januari.



 
 
 

© 2025 Kracht Survivalrunvereniging Nieuwegein

bottom of page