Wedstrijdverslag U-Battle Run (Den Bosch) Recreatief 8,5 KM

Geschreven door Majid

Wat een mooie sfeer! Wat een prachtige weer!

Na de toppers van de KSR en BSR  uitgezwaaid te hebben, was het tijd voor een korte warming up. Beetje inlopen en rekken/strekken. Dat ging makkelijk want temperatuur gaf al gauw 27 graden Celcius aan. Ik startte samen met ´Krachtpatsers´ Inge Petter en Marten Lagemaat in de 2^e groep.

De eerste paar hindernissen gingen soepel! paar Swingovers, houten muurtje en een dun evenwichtsbalk met een fietsbelletje in het midden! Even door de hurken en “TRINGLING”! Ik bedoel? Daar had ik zelf nooit op kunnen komen! Érg leuk.

Maar het lachen verging bij hindernis 7! Tijd voor de eerste combi: pakplanken & staplussen. Ik zag enkele deelnemers moeite hebben met de pakplanken en ik begreep ook waarom! Handgrepen waren erg glad. Kwam niet verder dan 2 swings! Nog een keer proberen! Knetters! Weer op de grond! Tijd voor een andere tactiek! Enterend kon ik met beide handen de handgrepen één voor één pakken en zo alsnog naar de overkant komen. Op naar nog een combi: schuiflussen/schot/monkeybars. “Appeltje eitje!”

Bij hindernis 9 waar Florence vrijwillig het scepter zwaaide, boogschieten! "Geen probleem voor mij, daar ben ik wel goed in!" dacht ik! …Finaal mis. Raakte het bord niet eens! Voor straf moest je het water in en de gele bal aantikken. Was ik blij dat ik mis schoot! Want het begon al aardig warm te worden, dus, water-passages en hindernissen waren meer dan welkom.

Na een paar swingovers en apenhang hindernissen, was het tijd voor een stukje zwemmen. Een drijvend vlot met daarop 3 rijen monkeybars. En weer terug het water in. Leuke hindernis en heerlijk verkoelend.

Onderweg kwam ik ’Kracht Koppel’ Flore en Jan tegen. Die waren bezig met een swingover met van die irritante houten schijven ertussen. “Handjeklap”, en weer doorgaan! Altijd leuk en goed voor de motivatie om bekende tegen te komen tijdens de run.

De rest ging lekker. Pas zat er goed in en energielevel was stabiel. Aangekomen bij hindernissen 30 t/m 33. Drie combi’s met nog een lange apenhang met net ertussen. Deze was pittig. Mijn onderarmen begonnen vermoeid te raken. Vooral combi 31. Korte lianen,  apenhang schuin omhoog om vervolgens lianen-gordijn te doen koste veel energie. Ik moest denken aan wat Roy laatst in zijn verslag schreef: "Alle geslaagde hindernissen vierde ik in het koppie. Het vieren van de kleine of grote succes momenten helpen mij de laatste tijd door de wedstrijden heen en zorgen ervoor dat ik kan genieten”

En met deze mindset bereikte ik de laatste paar hindernissen. Waarvan de een na laatste het zwaarst was. Lianen met verticaalnet. Bij de eerste poging ging ik redelijk soepel door de lianen heen, totdat ik in het net hing. Mijn knijpkracht verdween razendsnel, waardoor ik met beide ellebogen aan het net hing om kracht te besparen. Dit hielp ook niet omdat de rest van mijn armen en schouders vermoeid raakte! Hup! Tweede poging.  Knijpkracht verdween al halverwege de lianen! Opnieuw!...

Ondertussen werd ik flink aangemoedigd.  En wat een support kreeg ik! Van onderarm massage tot ademhalingsoefeningen, instructie en peptalk van Maarten, Bram en Bas, echt tof! Na de vijfde poging en met nog een laatste Yell van Roy Q knalde ik over deze lastige combi heen! Nou oké “knalde?” Ik kon net de bovenste balk bereiken waar het ‘net’ aan hing en kon toen als een soort “luiaard” schuivend naar de andere kant voortkruipen.

Op naar de laatste hindernis! Een mooie 3-combi, wat verrassend genoeg meeviel. En de bel met bandje om kon laten klinken onder luid gejuich van alle ‘Krachtpatsers’!

Een heerlijk gevoel en een van de mooiste wedstrijden die ik heb gelopen.

“Neem elke hindernis apart. Een voor een. Kijk niet naar wat er nog komen gaat en hoeveel hindernissen nog voor je liggen. Maar alleen die ene hindernis waar je op dat moment mee bezig bent. Want elke hindernis die je haalt is een overwinning. En daar zit de voldoening in. Stapje voor stapje"