Verslag MSR Genderingen survivalrun 2026

Geschreven door Bas Veenhuis

Zondag 1 februari zitten Roy Quadflieg en ik in de auto naar Gendringen. Wederom een dorp in de achterhoek waar we nog nooit geweest zijn en dan ook nog voor ons eerste MSR-avontuur. Na een meer dan geslaagde editie van Beltrum (14km recreatief) heb ik de maand januari goed door kunnen trainen en naar mijn gevoel weer een stap gemaakt qua fitheid. Ik voel me dan ook klaar voor mijn eerste MSR en heb er onwijs veel zin in.

In Gendringen worden we warm onthaald door een vriendelijke vrijwilligster die ons de weg wijst naar de inschrijftafel, de kleedkamers en de horeca. Het is lekker weer. 4 graden, bewolkt maar droog. We begeven ons naar de kleedkamer waar we ons omkleden in het rood. Na wat verschillende recreatieve kleuren, 2 BSR groen en 3 blauwe KSR-shirt ben ik ik toch trots om dit rode shirt aan te trekken. Na een korte warming up waar Roy Tichelaar (hij loopt de politie-run) ook bij aansluit sluiten we onszelf op in het startvak en is het aftellen geblazen tot 10.56 uur wanneer het startschot klinkt.

We lopen over de atletiekbaan waar wat schotten, een swingover (SO), klimrek en een evenwichtsbalk liggen te wachten.

Bas met mega last (en een beetje AI)

Easy peasy loop ik (met last :P) het terrein af en zie in de verte Roy al langzaam verdwijnen. Ik had besloten het dieseltje vandaag te gaan gebruiken en kies lekker mijn eigen tempo en geniet van een paar SO'ers en triple monkeybars die we in de eerste kilometers tegenkomen. De ondergrond is zompig waardoor ik merk dat het lopen best pittig is tussen de hindernissen door en mijn ademhaling hoog zit. Na een lastenloop en de lianen/apenhang combi in het bos lopen we richten de eerste echte combi van meerdere vakken die ik nog steeds lekker verteer.

Na deze combi draaien we het MSR/LSR circuit op en zie ik de eerste combi al opdoemen. Een "inspring" in lianen, onder een schot door, monkeybar en 4 hufterlussen. Een lange combi die ik zonder problemen door kom. Stiekem zie ik Roy daar ook alweer voor me opdoemen maar na de laatste hufter ben ik hem ook alweer kwijt.

De volgende combi begint bij een net die we onderdoor klimmen waarna je direct de kabouter lianen in moet. Gevolgd door "schuiflussen" waarbij je direct overgaat naar een stuk "enteren" aan een slap touw. Voor de "schuiflussen" mocht je even rusten en stond ik ineens naast Roy. “Het is pittig maar het gaat is onze conclusie”. Ook hoor ik Marcel en Bram in m'n oortje... "Bedenk je plannetje voor je de combi's in gaat". We kijken vooral naar het enteren die ik besluit in twee etappes te pakken. "Hupsee" eerst de "schuiflussen" die makkelijk gaan. Een goede voetklem in het touw naar het enteren waardoor ik al drie slagen kan maken aan het "entertouw". Voetklem los en direct op het touw. Ik draai me op het "entertouw" waardoor ik even kan rusten. Stiekem pak ik een centimeter of 40 voordat ik mezelf onder het touw hang en naar het "aantiktouw" enter om de hindernis te voltooien.

"Chill, ook weer gehaald" gaat het door mijn hoofd. Gelukkig konden we even een stuk lopen voordat de volgende combi's zich aandienden. Zo trotseren we alleen maar combi's van 3, 4, 5 vakken of meer. De verzuring bouwt zich gestaag op.

We lopen richting het kajakken waar we een rondje om een eiland moeten varen. Op de een of andere manier lag Gendringen ineens aan zee en was het hartstikke eb. Na wat heen en weer geschuif en geduw met de peddel wurmen we ons los en klimmen we weer op de kant.

Ik wou al naar de combi lopen die bij de kajaks stond maar werd duidelijk door een vrijwilliger toe geroepen. "NEE heren, JULLIE MOETEN HIER HET BOSJE IN"...

Na 2 meter doemen er 5 SO'ers op die allemaal minstens 4 meter ogen en die allemaal iets speciaals hebben... Een hoog schot, een pannenkoek aan touw, een paal, dubbel touw, mega dikke scheepstros.

Omdat ik deze niet verwacht had, moest ik even schakelen om me op deze "combi" te richten. Ik kwam hier nog best lekker doorheen maar moest Roy helaas achterlaten. Ik vervolgde me een weg door de bosjes naar een combi met apenhang en greepjes. De greepjes hadden nul grip en na 4 keer proberen lukte het dan toch om de overkant te bereiken. De eerste serieuze struggle (ook met mezelf) van de dag was afgerond.

Roy Tichelaar was me ook met een knuffel en een boks voorbij gegaan maar ik was blij.

Na een apenhang over het water kwam ik dan eindelijk ook bij de combi die ik zag vanuit de kajak. Korte touwtjes, direct door in triangels en een "touwgordijn". Volgens de beste vrijwilliger die me erdoorheen hielp werd het hierna makkelijker richting Gendringen. Deze man had gelijk.

Wat boogschieten, een paar swingover en een korte combi brachten me bij Gendringen bij het houthakken. Nadat deze doormidden lag was het een aardig eind lopen naar de laatste hindernissen.

Een dubbele draaiende balk met greepjes en zoals "Bas Schaapveld" het mooi verwoordde "een gek rollend monkeybar monster". Vooral deze laatste was even pittig, maar ook die ronde ik af. Ik was gewoon op weg naar de eindhindernis.

Helemaal blij schiet ik vrij makkelijk via de korte touwtjes, over een net, door de hufterlussen, langs de verticale palen en door de lianen naar de bel. Klingeldekling... Mijn eerste MSR… met bandje afgerond... Whoowwww dit is vet!! Op naar meer MSR's en later LSR's

Roy en Bas samen tijdens de run. Super goed gedaan mannen!