MSR Harreveld 2026; sponzenloop (Wedstrijdverslag)

Een wedstrijdverslag geschreven door Roy Quaedflieg

Ja, je leest het goed! Een sponzenloop. 

Het is vandaag plusminus 30 graden in Harreveld. Niet de meest perfecte omstandigheden

om een survivalrun te lopen, maar mijn trainingsmaatjes en ik hebben er wel gigantisch veel

zin in en zijn daarom ook blij dat het door kan gaan ondanks de hitte. Voor mij een leuke test

om te kijken of ik de stijgende lijn van mijn laatste runs door kan zetten.

Bram Romkema en ik rijden gezellig samen naar de wedstrijd locatie. Bas Veenhuis en Roy

T die in dezelfde startgroep zitten als ik, zijn al in de buurt en/of komen zelf die kant

op. Roy T, Bas en ik besluiten vanwege de warmte geen standaard warming up te doen met

warm lopen. Het is immers warm genoeg en warm lopen kan bovendien ook de eerste

meters na de start. Uiteraard doen we wel wat andere warming up oefeningen onder de

schaduw van de bomen. Even alles activeren.

Voordat we het startvak in lopen pakken we de tuinslang die klaar ligt en nemen een

verkoelende douche en dán zijn we echt klaar om te starten. Bas zorgt dat de spanning bij

iedereen in onze startgroep even weg valt door te roepen: "veel plezier iedereen", waarop

enthousiast terug gereageerd wordt.

Ik besluit rustig te starten in verband met de warmte. Nu zou ik de hindernissen niet eens

meer allemaal kunnen beschrijven. Wel zijn er een aantal hindernissen die ik wil aanhalen. 

Eén hindernis was nieuw voor mij. Het ging hierbij om een hindernis waarbij je als een soort

kapitein haak met twee haakarmen je eigen lianen moest creëren om zo naar de overkant te

verplaatsen. Op zich ging het vrij soepel net als alle andere hindernissen die volgden. Ik zat

lekker in de wedstrijd en liep van waterbak naar waterbak en van spons naar spons.

Heerlijk verkoelen met de sponsen (niet Roy op de foto helaas)

Complimenten voor de wedstrijdorganisatie, want dit mag wel even benoemd worden. Wat

was het vandaag super geregeld met al die water posten. Niet alleen water om te drinken,

maar ook water om af te koelen. Daar maakte ik gretig gebruik van door bij elke emmer met

sponzen een pitstop te maken. Telkens op het moment dat mijn hoofd begon te gloeien

kwam er precies een waterpost. Alle geslaagde hindernissen vierde ik in het koppie. Het

vieren van de kleine of grote succes momenten helpen mij de laatste tijd door de

wedstrijden heen en zorgen ervoor dat ik kan genieten. Een tip van Roy T die ik nu in al mijn

wedstrijden probeer toe te passen. Ondertussen was ik zo intens aan het genieten en begon

ik ook steeds meer te geloven dat dit wel eens mijn eerste MSR bandje zou kunnen worden.

Toen ik de combi bestaande uit: houten stokjes, kartbandjes en takken aan touw succesvol

door kwam, was het vertrouwen helemaal aanwezig. Lekker! En nu op zoek naar de

volgende bak met sponzen. Een gigantische apenhang van (naar horen zeggen) ongeveer 70 meter ging ook vloeiend zonder te veel rust momenten. De armen voelden goed vandaag!

Dan nog de kraan hindernis met een toffe tarzanzwaai vlak voor je op het finish terrein met

de laatste hindernissen arriveert. Zo'n lekkere lange zwaai over het water maakt je toch

altijd weer zo blij als een kind! En dan nog de laatste combi's op het finish terrein. Twee keer

in de stress bij de laatste hufterlus en dus opnieuw, want ik kom met mijn voeten op de grond. Ik heb water nodig en vooral een spons met water in mijn nek. Ik maak mij nog één

keer kwaad en nu lukt het gelukkig wel.

Na 2 uur en 45 min kom ik met mijn allereerste survivalrun bandje op de middellange afstand (MSR) over de finish, luid de bel en leg de allerlaatste sponzen in mijn nek en op mijn hoofd. 

Nu mijn trainingsmaatjes door de laatste hindernissen heen aanmoedigen. Eerst komt Bram

die de LSR loopt. Ook hij heeft het zichtbaar zwaar in de laatste hindernissen, maar zet wel

een ontzettend knappe tijd neer van 3 uur en 25 min. Samen moedigen we vervolgens ook

Bas aan die nog vrij ontspannen door de laatste hindernissen klimt en ook Roy T beukt zich

vervolgens door de laatste hindernissen heen met bandje. Sabrina behaalt haar bandje op de KSR en ook Martijn die zijn allereerste LSR loopt komt na een zeer knappe prestatie over de finish met bandje.

Verder kunnen we Florence nog feliciteren met haar podiumplekken van de wedstrijd én het eindklassement. Gefeliciteerd allemaal. Het was een fantastische dag.

Tot Spons!